Zorrosprinkhaan neemt stiekem de trein van Zuid-Frankrijk naar Mortsel

Zorrosprinkhaan neemt stiekem de trein van Zuid-Frankrijk naar Mortsel

De voorbije weken vulde een opmerkelijk geluid de nacht langs de spoorwegbermen in Mortsel. Het gezang deed meteen denken aan een sprinkhaan, maar leek niet op de bekende geluiden van de soorten in België. Na een kleine speurtocht bleek de mysterieuze roeper een zorrosprinkhaan te zijn. De soort, zo genoemd naar het zwarte oogmasker op het voor de rest groene lijf, komt van nature niet voor in ons land. Vermoedelijk gaat het om een verstekeling die stiekem meeliftte met de trein vanuit het zuiden van Frankrijk.

Het scherpe geluid werd voor het eerst waargenomen tijdens de nacht van 24 augustus vanuit de bramenkoepels langs een spoortalud in Mortsel. Het week af van de bekende zang ‘srii-srii’ van de bramensprinkhaan, die normaal in deze biotoop in de regio frequent voorkomt. Een groep waarnemers van sprinkhanenwerkgroep Saltabel slaagde er uiteindelijk in om het dier te zien.

“Zorrosprinkhanen hebben sterk gereduceerde vleugels en kunnen niet vliegen”, legt Annelies Jacobs van Natuurpunt Studie uit. “De dichtstbijzijnde locatie waar ze voorkomen, is het zuiden van Frankrijk. Occasioneel liften dieren per ongeluk mee. Zo werd in 2010 een exemplaar aangetroffen in een tuin in Almere in Nederland. Met de vondst in Mortsel is de soort nu ook voor een eerste keer in België vastgesteld. Waarschijnlijk is deze Zorro alleen gereisd en zal hij zich niet kunnen voortplanten. Hij kan dus nog lang eenzaam op een vrouwtje zitten roepen.”

sarah de vos

Mortsels auteur schrijft handige familiegids voor aan zee: “Kwallenbeet? Wees niet boos, het beest kan er niks aan doen”

MORTSEL – Je hoeft aan de Noordzee niet per se languit in een strandstoel te gaan liggen, je kan er ook heel wat bijzondere dieren en schelpen ontdekken. Na Het Bosboek stelt Sarah Devos (38) uit Mortsel nu Het Zeeboek voor. “De zee lónkt. Spijtig dat niet iedereen ze bij de deur heeft.”

Twee jaar nadat Sarah Devos Het Bosboek uitbracht, ligt eerstdaags Het Zeeboek in de winkel. In dit naslagwerk, waarbij de auteur ook zelf de tekeningen maakte, vind je alles terug over kwallen, meeuwen, mossels en getijen. Over wat er allemaal in, op, boven en onder de zee schuilt. En dan te weten dat de fulltime schrijfster uit Mortsel aanvankelijk geen ‘zeemens’ was.

Waarom heb je je dan toch twee jaar in de Noordzee ondergedompeld, Sarah?

De behoefte naar Het Bosboek is spontaan gegroeid. Tot vijf jaar geleden woonde ik in een drukke buurt in Borgerhout. Ik merkte dat mijn twee kleuterdochters echt deugd hadden van een uitje in het bos. Omdat ik er zelf zo weinig over wist, ben ik informatie gaan sprokkelen en ontstond eerst de blog Zondag Bosdag, en naderhand Het Bosboek. Een maritiem boek samenstellen trok me minder, tot ik tijdens een uitstap in Zeeland gefascineerd raakte door de vele soorten schelpen. We vonden een walshoren van wel 2,6 miljoen jaar oud! Veertig procent van de schelpen blijken trouwens fossielen, die na tienduizenden jaren onder de grond weer aan de oppervlakte zijn gewoeld. En kijk, mijn interesse voor de zee was gewekt.

Mortsels auteur schrijft handige familiegids voor aan zee: “Kwallenbeet? Wees niet boos, het beest kan er niks aan doen” Zeekat. Waarom beperkt Het Zeeboek zich tot het Nederlandstalige gedeelte van de Noordzee?

Het boek exploreert de kuststrook van De Panne tot de Wadden. Een afbakening drong zich op, omdat je dieren en planten die je hier vindt niet per se aantreft langs de kust van pakweg Spanje of Frankrijk. Toch is ook onze Noordzee exotischer dan je denkt. Als je weet waar je naar kan zoeken, vind je ook bij ons aan de kust heel veel coole beesten. Zoals de zeekat, die eruitziet als een hippe inktvis met streepjes. Daarnaast wilde ik vooral onze eigen omgeving bevattelijker maken. Zodat je weet wat je ziet als je naar zee gaat.

Meer dan een eigenzinnig naslagwerk is Het Zeeboek een doe-gids. Vertel.

Ik wilde geen zuiver wetenschappelijk boek maken, maar eentje waar gezinnen zelf mee aan de slag kunnen. Kinderen vinden het leuk om diertjes te zoeken en te herkennen. Daarom heb ik erover gewaakt dat de meeste dieren die vernoemd worden ook relatief gemakkelijk te vinden zijn. Ik haat het om al wandelend met een vogelgids in de hand geen enkele van de beschreven vogels te kunnen spotten. Daarom heb ik tijdens het tekenen opvallende kenmerken van de dieren extra in de verf gezet.

Toch laat je ook vreemde gasten aan bod komen, zoals de gestippelde dieseltreinworm of de duinveldridderzwam. Ook zeewier krijgt een bijzondere plek in het boek.

Volgens velen is zeewier het voedsel van de toekomst. Donald Deschagt, een chef die vaak kookt met wier, heeft me erop gewezen dat alle soorten die bij ons voorkomen eetbaar zijn. Zeewier wordt al volop verwerkt in medicijnen of als verdikkingsmiddel in roomijs. Dat is goed nieuws, want zeewier is zeer gezond. Sommige wieren bevatten meer calcium dan melk. Zeewier biedt een prima aanvulling op de traditionele landbouw, want de teelt van ‘gewone’ groenten neemt véél meer plaats in beslag dan een zeewierkwekerij. Je kunt er dus veel meer van kweken op een kleinere oppervlakte. Mortsels auteur schrijft handige familiegids voor aan zee: “Kwallenbeet? Wees niet boos, het beest kan er niks aan doen” Hondshaai.

Via sociale media peilde je naar wat het publiek boeit aan het ‘zeeleven’. Wat kwam daar uit de bus?

Veel mensen vroegen naar de herkomst van de zogenaamde ‘zandkakjes’. Wel, dat zijn ook echt kakjes. De zeepier die zich een weg graaft in het zand, eet voortdurend en laat dan gestaag hoopjes achter. Ook kwallen spreken tot de verbeelding. Zonder hart, bloed of hersenen zijn het natuurlijk heel bijzondere dieren. Omdat ze niet in staat zijn om te kiezen waarheen ze zwemmen, botsen ze soms gewoon tegen de mens op. Wees dus niet boos als een kwal je bijt: ze kan er niets aan doen.

De interesse in natuurbeleving flakkert op. Hoe komt dat, denk je?

Wij gaan gebukt onder te veel prikkels. Ik las dat de hedendaagse mens in één dag evenveel prikkels krijgt als de oermens gedurende heel zijn leven. Natuur is daar een tegengif voor. Waar houden van de natuur vroeger als kneuterig werd weggezet, zien steeds meer mensen nu in hoe belangrijk dat is. Uit wetenschappelijke onderzoeken blijkt bijvoorbeeld dat kinderen met ADHD baat hebben bij een uitje naar het bos. Of dat patiënten die in het ziekenhuis uitkijken op groen, sneller genezen. In enkele decennia zijn wij sterk vervreemd van de natuur. En dat terwijl wij, mensen, er zelf ook deel van uit maken.

Het Zeeboek, Sarah Devos, Manteau, 192p. Boekvoorstelling op 16/06 tussen 14u en 17 in Het Zwin in Knokke-Heist. Wie die dag Het Zwin bezoekt met standaard toegangsticket, treft op Het Zeeboek-parcours tal van zee-experten en -activiteiten.

Reeds drie eieren voor koppel slechtvalken in Agfa-schouw

Reeds drie eieren voor koppel slechtvalken in Agfa-schouw

MORTSEL – Precies één maand nadat het koppel slechtvalken opnieuw zijn intrek nam in het nest boven op de schouw van Agfa-Gevaert in Mortsel, werden de eerste eieren gelegd. Dit maakt dat het nieuwe broedseizoen perfect van start is gegaan.

Het mannetje en het vrouwtje ontfermen zich nu over (voorlopig) drie eieren. Het vrouwtje legde het eerste op 25 februari daarna volgden er op 3 maart en eergisteren op 6 maart. Het koppel ging meteen aan het broeden. Donderdag week het vrouwtje alvast geen seconde van de eieren.

De afgelopen elf seizoenen legden de valken negenmaal vier eieren en tweemaal drie eieren. Samen waren ze goed voor 26 jonge slechtvalken die het nest uitvlogen. Vorig jaar kwam het eerste eitje uit op 12 april na een broedduur van 32 dagen. Als deze duur gerespecteerd wordt zal het eerste jong nog eind deze maand het levenslicht kunnen zien.

Wie wil proberen een glimp op te vangen van de eieren kan dit via de webcam die in het nest is bevestigd. Alle informatie over het project met de slechtvalken is ook terug te vinden op www.agfa.be/slechtvalken

Kippen

Kippen in de tuin? Hou het Newcastle virus uit jouw kippenhok!

Sinds april 2018 zijn er besmettingen van de ziekte van Newcastle vastgesteld bij hobbypluimvee. Als pluimveehouder kan je maatregelen nemen om je kippen te beschermen.

Sinds april 2018 zijn er al 14 besmettingen van de ziekte van Newcastle vastgesteld bij hobbypluimvee. De kippen worden dan erg ziek en sterven. Het virus wordt zeer gemakkelijk overgedragen en daarom heeft het Federaal Voedselagentschap ( FAVV) sinds 2 juli een verbod ingesteld op het verkopen, weggeven en het tentoonstellen van pluimvee. Als pluimveehouder kan je maatregelen nemen om je kippen te beschermen.

Wat is de ziekte van Newcastle?

Het virus kan alle vogelsoorten treffen, maar de ene vogelsoort is gevoeliger dan de andere. Een besmetting met het virus maakt de vogels erg ziek (zenuwsymptomen, suf zitten, minder eten, spijsverteringsstoornissen en ademhalingsproblemen) en zorgt zelfs voor een aanzienlijke sterfte.

Het Newcastle virus is totaal ongevaarlijk voor de mens. De consumptie van eieren, kippenvlees en kippenproducten vormt dan ook geen enkel risico.

Hoe kan je je kippen beschermen?

Het is belangrijk om je kippen zo goed mogelijk te beschermen tegen de ziekte. Hou daarom rekening met onderstaande maatregelen:

  • contact met andere kippen vermijden;
  • contact met wilde vogels vermijden: aangezien de ziekte momenteel in zowat het hele land opduikt, wordt het virus ook verspreid door wilde vogels. Het virus wordt overgedragen bij direct contact met besmette vogels, via besmet voeder en drinkwater. Vandaar dat het verstandig is om ervoor te zorgen dat de wilde vogels niet bij het voeder en het water van je kippen kunnen. Het is aan te raden om het drinkwater en het kippenvoer onder een dakje te zetten en eventueel een net boven je hok te hangen;
  • momenteel is het aankopen, het ruilen en het tentoonstellen van pluimvee verboden. Deze maatregel moet ervoor zorgen dat er geen besmet pluimvee in je kippenhok brengt. Stel dus de aankoop van nieuwe dieren uit;
  • laat geen andere pluimveehouders toe in je kippenhok;
  • vaccineer je pluimvee: tegen de ziekte van Newcastle kan je vaccineren. Voorkomen is beter dan genezen. Neem hiervoor contact op met een dierenarts.

De ziekte van Newcastle is een bestrijdingsplichtige ziekte. Wanneer de ziekte wordt vastgesteld, worden er door het FAVV maatregelen genomen om de verdere verspreiding tegen te gaan.

Meer informatie: http://www.favv.be/dierengezondheid/newcastle/ en op de website van Landelijke Gilden: https://www.landelijkegilden.be/informeren/actualiteit/pluimvee-verhandelen-tentoonstellen-%C3%A9%C3%A9n-maand-verboden